Η δυτική Ακτή Κανάρη... στον χρόνο
- Τίτλος
- Η δυτική Ακτή Κανάρη... στον χρόνο
- Δημιουργός
- Φωτ. 1: Ιωάννης Γαλακτίου
- Φωτ. 2+3: Paul Castelnau
- Φωτ. 4: Δήμητρα Αντρέου
- Φωτ. 5: (;) Richard Chamberlain
- Φωτ. 6: courtesy of Derek Stafford, dentist with RAMC
- Φωτ. 7α: Souren Sarafyan
- Φωτ. 7β: Souren Sarafyan
- Φωτ. 8: ανάρτηση στο fb
- Φωτ. 9+10: Συλλογή Κωστάκη Ελευθεριάδη - Αψίδα
- Φωτ. 11: άγνωστος
- Συνεργάτες
- Δήμος Κερύνειας - Ιωάννα Φουρουκλά
- Έρευνα-κείμενο: Φώτος Χρ. Λουκάς & Ιωάννα Φουρουκλά
- Περιγραφή
- Η δυτική Ακτή Κανάρη στο πέρασμα του χρόνου...
-
ΦΩΤ.1: Ο Ιωάννης Γαλακτίου αφηγείται...
- Φωτογραφία γύρω στα 1896, λίγο μετά την ανάπλαση των λιμενοβραχιόνων. Επί της Ακτής Κανάρη διακρίνονται οι ράγες με τις οποίες μετέφεραν τους ογκόλιθους για το κτίσιμο των μόλων.
- Παρατηρούμε ότι το «τοιχούδι» δηλ. το πέρασμα από την οδό Κωνσταντινουπόλεως στην ακτή Κανάρη δεν υπάρχει, καθώς το σπίτι της οδού Κωνσταντινουπόλεως 5 (πρώτο από αριστερά) στέκει. Αργότερα χαλάστηκε και διαμορφώθηκε το 'τοιχούδι'.
Είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ένα παλαιό Κερυνειώτη- Λιμανιώτη και μου είπε ότι θυμάται πριν διαμορφωθεί το τοιχούδι. Ήταν λέει μια κατηφορούδα όπως το δείχνει και η φωτογραφία. Η διαμόρφωση του πρέπει να έγινε την δεκαετία του '30. Μου επιβεβαίωσε επίσης το ναυάγιο του καραβιού του καπετάν Ματθαίου Καριόλου.
- Μετά, το τριώροφο ιδιοκτησίας Δημαρχείου είναι το σπίτι που ενοικίαζε για χρόνια ο παππούς μου Μιχαήλης Γαλακτίου και Ελέγκα (Κωνσταντινουπόλεως 7) και στο οποίο γεννήθηκα 24-2-1947. Το 1957 (σ.σ. 1958 σύμφωνα με τον τότε Τύπο) έπεσε το μπαλκόνι του παρασύροντας στο θάνατο την γιαγιά Ελέγκα και την Ελένη Τυρίμου από τον Άγιο Αμβρόσιο (νοικάρισσα της γιαγιάς). Λίγο μετά ο τελευταίος όροφος χαλάστηκε λόγω επικινδυνότητας, όπως δείχνουν και οι τελευταίες φωτογραφίες του λιμανιού. Έτσι, το Δημαρχείο το χρησιμοποιούσε σαν αποθήκη. Αυτή η μικρή αποθήκη κάποτε ήταν ένα μικρό καφενεδάκι. Θυμούμαι που το δούλευε ο Τάκης Λοΐζου ο γαμπρός του Αντωνή Βράχα.
- Ακριβώς μετά, το χαμηλό σπίτι με τα τρία παράθυρα είναι το σπίτι μου μεγαλώσαμε μέχρι την 21-7-1974 που μας έδιωξαν βίαια οι Τούρκοι. Σημερινή ιδιοκτήτρια η αδελφή μου Παναγιώτα, οδός Κωνσταντινουπόλεως 9. Το σπίτι που μεγαλώσαμε, με την μαγευτική απρόσκοπτη θέα το λιμάνι. Εκεί δίπλα στο μεσαίο παράθυρο είχαμε ένα μικρό τραπεζάκι όπου μου άρεσε να προγευματίζω βλέποντας το λιμάνι και τους ψαράδες. Ίσως έτσι κατανοείτε την -μέχρι παρεξηγήσεως- λατρεία μου για το λιμάνι και ό,τι αυτό σήμαινε για την Κερύνεια. Μπροστά, αχνοφαίνεται μια ξυλογαδάρα. Ήταν γιγαντιαία τριστέλια με τα οποία έκαναν πρόχειρη αποβάθρα για να φορτώνουν τις μαούνες.
- Δεξιότερα, η αποθήκη και από πάνω το πατρικό μας σπίτι, προίκα της Φανούς Καζινιέρη, κόρης του καπετάν Κωνσταντή Παοντή (οδός Κωνσταντινουπόλεως 11) όπου διέμενε μέχρι το τέλος της ζωής του ο Κώστας Ιωάννη Καζινιέρης. Δεξιά του στεγασμένου μπαλκονιού το παράθυρο ανήκε στο δωμάτιο της Μυριάνθης Ι. Καζινιέρη μέχρι το 1964 που πέθανε. Ακριβώς δεξιά του παράθυρου ήταν το εικονοστάσι. Το πρωί της 20ης Ιουλίου 74 μια σφαίρα από τους πολυβολισμούς του φρουρίου βρήκε το εικονοστάσι και άνοιξε μια μεγάλη τρύπα. Όταν λίγο μετά την αντίκρισα με δέος, σκέφτηκα (αμαρτία ξεμολογημένη….) γιατί τους αφήσετε;
- Το αμέσως επόμενο, η αποθήκη που για χρόνια ενοικίαζε ο Παοντής (Επαμεινώντας Σεκκίδης) και τα τελευταία χρόνια πριν την εισβολή ήταν ένα από τα αγαπημένα στέκια του λιμανιού «το Λιμανάκι» του Μίχαλου.
- Πάρα δίπλα τα σπίτια ανήκουν στην οικογένεια Βράχα. Η φρεσκοβαμμένη αποθήκη της οικογένειας δεξιά, με τους λαττάδες ακουμπισμένους πάνω, μετατράπηκε σε σύγχρονο κέντρο από τον Μιχάλη Χατζηκωστή Βράχα (μέσα δεκαετίας του ’50). Όλο και θα έχω σερβίρει παγωτό ή καφέ στους παλαιότερους σας.
- Αριστερότερα η αποθήκη και πάλι της οικογένειας Βράχα παρατηρούμε ότι είχε από τότε μετατραπεί σε καφενείο, πρώτο στη ζώνη του λιμανιού. Αρχές της δεκαετίας του ’60 στέγασε τα Σωματεία ΠΑΕΚ και ΣΑΓΚ (;) ενώ λίγο πριν την εισβολή αναβαθμίστηκε στο εστιατόριο πολυτελείας "Βουαγιαζιέρ".
- Σε δεύτερο πλάνο αλλά ψηλά και αγέρωχα φαντάζει ο ο Αρκάντζιελος με το καμπαναριό του.
- Αξίζει να δούμε πως ακόμα δεν είχε κτιστεί το Τελωνείο. Διακρίνεται το αρχαίο κτίσμα από το οποίο άρχιζε η αλυσίδα που έκλεινε σε ώρες δύσκολες το λιμάνι. - ΦΩΤ. 2+3 του 1918: το Τελωνείο έχει ήδη χτιστεί μονώροφο το 1914 δίπλα στον παλιό πύργο.
- ΦΩΤ. 4: Σύμφωνα με τον Ιωάννη Γαλακτίου είναι φωτογραφία προ του 1930 , αφού τότε διαμορφώθηκε το ‘Τοιχούδι’ με σκαλάκια. Αντί για το γνωστό Τοιχούδι, μια ράμπα οδηγεί στο πέρασμα προς την οδό Κωνσταντινουπόλεως. Στην μικρή κεκλιμένη πλατεία, τραπεζοκαθίσματα του ‘Ναυτικού Κέντρου’, στο οποίο έπιναν τον καφέ τους οι ψαράδες και οι περιστασιακοί ναυτικοί αναμένουν στον ίσκιο μοναχικού δένδρου, της λεγόμενης… μαυρομάτας, από το οποίο οι ψαράδες έκοβαν τρυφερά κλαδάκια για να δολώνουν τις σκαρκές με τις οποίες ψάρευαν.
- ΦΩΤ. 7: Σχόλιο Ι. Γαλακτίου: Μέσα δεκαετίας του ’50. Καταχείμωνο και φουσκοθαλασσιά. Το κύμα σκάει με ορμή στο κτήριο του Τελωνείου ενώ ο αφρός αναπηδά έως και 5 μέτρα ψηλά. Τα βαρέλια όπου γλυκάνισκαν τα δίχτυα τους οι ψαράδες είναι εκεί, όπως και τα καπόνια. Οι απλώστρες των διχτύων στη θέση τους. Η δεύτερη φάση του κέντρου του Μιχάλη Βράχα -μετέπειτα 'Πάνθεον'- ακόμη να αρχίσει.
- ΦΩΤ. 8: Οι μεταλλικές δοκοί-καπόνια στην προκυμαία λειτουργούν ως γερανοί για ανέλκυση βαρκών στις περιπτώσεις τραμουντάνας, και όχι μόνο...
- ΦΩΤ. 9+10: προ του 1958 αφού το πρώτο κτήριο αριστερά [τεμ. 42] είναι ακόμη τριώροφο, πριν την κατεδάφισή του. Εστιάζοντας στη φωτογραφία, στο ισόγειό του διακρίνεται η ταμπέλα "Ναυτικόν Κέντρον", ενώ στο καφενείο του Αντώνη Βράχα με την κληματαριά, η ταμπέλα "Ζαχαροπλαστείο-Καφέ-Μπαρ Νέον Φάληρον".
- ΦΩΤ. 11: μετά το 1958, όταν στο τεμ. 42 γκρεμίστηκε ο 3ος όροφος. Μπροστά φαίνονται οι ξυλογαδάρες: γιγαντιαία τριστέλια με τα οποία έφτιαχναν πρόχειρη αποβάθρα για να φορτώνουν τις μαούνες. Το μπαρ "Limani" [τεμ. 25] του 1969 ακόμη δεν δημιουργήθηκε.
- Ημερομηνία
-
ΦΩΤ. 1: 1896/1900
ΦΩΤ. 2: 1918-09-07
ΦΩΤ. 3: 1918-09-10
ΦΩΤ. 4: 1925/1930
ΦΩΤ. 5: 1954/1955
ΦΩΤ. 6: 1956
ΦΩΤ. 7: 1950/1959
ΦΩΤ. 8: 1957
ΦΩΤ. 9+10: .../1958
ΦΩΤ. 11: 1958/1968 - Τύπος
- image
- Μορφή
- jpg
- Θέμα
- Δρόμος See all items with this value
- Χωρική κάλυψη
- 35.341794, 33.319601
- Τοποθεσία
- Δρόμος
- Αναγνωριστικό
-
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0271
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0236
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0237
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0279
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0258
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0269
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0261
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0276
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0282
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0283
1017_Ακτή Κανάρη_000_000_0278
- Πολυμέσα
-
1. Η δυτική Ακτή Κανάρη... γύρω στα 1900 -
2. Η δυτική Ακτή Κανάρη... το 1918 -
3. Η δυτική Ακτή Κανάρη... το 1918 -
4. Η δυτική Ακτή Κανάρη... 1925/1930 -
5. Η δυτική Ακτή Κανάρη... 1954/55 -
6. Η δυτική Ακτή Κανάρη... το 1956 -
7. Η δυτική Ακτή Κανάρη... 1950/1959 -
8. Η δυτική Ακτή Κανάρη... το 1957 -
9. Η δυτική Ακτή Κανάρη... προ του 1958 -
10. Η δυτική Ακτή Κανάρη... προ του 1958 -
11. Η δυτική Ακτή Κανάρη... μετά το 1958
Τμήμα του Η δυτική Ακτή Κανάρη... στον χρόνο










