Η Περβολιά στα τέλη 19ου αιώνα
- Τίτλος
- Η Περβολιά στα τέλη 19ου αιώνα
- Εναλλακτικός τίτλος
- Πέριξ της οδού Μπουμπουλίνας
- Δημιουργός
- Αρχείο Άγη Φιλιππίδη, περιοδικό "Le Tour du Monde" αρ. 40, 1897
- Συνεργάτες
- Δήμος Κερύνειας
- Περιγραφή
- Έρευνα-κείμενο: Αναστασία Ξενοπούλου – Λάκης Αναστασιάδης – Φώτος Λουκάς
-
Ο φακός ατενίζει ΒΑ.
Άποψη της Κάτω Κερύνειας από τη δυτική όχθη του ποταμού Κόρωνου ή Haji Halil ή Κοτσίρκα, την μετέπειτα οδό Κατσελλή, τα τέλη 19ου αιώνα.
Σε πρώτο πλάνο η Περβολιά, δεξιά ο ΝΔ πύργος των τειχών, η Καμούζα, πίσω ο ημικυκλικός πύργος της οδού Αρχαγγέλου Μιχαήλ και ανάμεσα ο μιναρές του τζαμιού Αγά Τζαφέρ Πασιά. Αριστερά, η εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ δεσπόζει στον βράχο. - ΟΛΙΓΟΝ από …τα παλιά
- «…Πριν το άνοιγμα της οδού Κατσελλή το 1939, μεγάλο τμήμα της αποτελούσε επέκταση κήπων και περβολιών που έφταναν μέχρι το ξεροπόταμο Χατζή Χαλίλ, σύνορο, θα έλεγε κανείς, δύο από των παλαιότερων οικογενειών της Κερύνειας, των Χατζηγιάγκων στα ανατολικά, στην περιοχή που ήταν γνωστή ως «Περβολιά» και των Χατζηπαρασκευάδων στα δυτικά. Ο Σταύρος 'Βόττης' Χατζηπαρασκευάς παντρεύτηκε τη Δεσποινού Χατζηγιάγκου και τρία από τα παιδιά τους, η Ελένη Κατσελλή, η Στυλιανή Αδάμου και ο Κώστας Βόττης, έριζαν ένα σημαντικό μέρος της δυτικής όχθης του ξεροπόταμου, αφού εκεί ήταν τα δίπατα, πετρόχτιστα, προικώα τους σπίτια…».
- Η οδός Κατσελλή
-
«…Του παππού μου του Χατζηγιάγκου ήταν ούλλη η περιοχή 'που το χάνιν ως τον ποταμόν. Ήταν ούλλα τα μαχαζιά τζι έδωκέν τα των παιδκιών του. Το χάνιν έδωκέν το του θκειου μου του Αντρέα τζι ύστερα εγόρασέν το ο Θεοχάρης, που έβαλλεν τα αυτοκίνητά του μέσα. Ο Χατζηγιάγκος, ο παππούς μου, ήταν 'που το Κάρμιν τζιαι ήρτεν εις την Τζερύνειαν τζι επαντρεύτηκεν. «Με σσεπάρνιν τζι έναν γλύφτην», ελάλεν η μάνα μου, «που ήρτεν». Έκαμνεν σεντούτζια, αλλά επλούμιζέν τα….
…Η γειτονιά μας ήταν η Περβολιά τζαι ήταν του παππού μου του Χατζηγιάγκου (σ.σ. Χατζηανδρέα) τζι εμοίρασέν την στα παιδκιά του. Τζι εκάτσαν τα παιδκιά που επαντρευτήκαν τζαι τα αγγόνια του ούλλα. Επιάσαν πο' 'ναν κομμάτιν τζι επαντρευτήκαν. Ήμαστεν τζει μέσα μια οικογένεια. Ούτε εμαλλώσαμεν ποττέ μας τ' αδέρφκια ούτε συγγενείς ούτε τίποτε. Τζαι στην λύπην τους τζαι στην χαράν τους. Οι γειτόνοι μας ήταν οι Παπασάββαινες, ήταν ο Ρέουτερ, ήταν οι Ποέραινες τζαι που την 'που πάνω πλευράν η Μιχάλαινα… Εξεκίνας 'που το Δημαρχείον τζι έρκεσουν μέσα στην οδό Μπουμπουλίνας τζαι μέσα ήταν η Περβολιά. Η Περβολιά του Χατζηάγκου, ελαλούσαν. Στην οδόν Μπουμπουλίνας, άμαν έμπαιννες, ήταν να βρεις τα σπίδκια μας εμάς, του Κλεάνθη. Ύστερα της Ευκενίας, που επαντρευτήκαν μες στην Περβολιάν. Η Ευκενία πρώτα τζι ύστερα η μάνα μου η Ελένη του Κλεάνθη. Ύστερα ήρτεν ο θκειος μου ο Γιωρκής τζι επαντρεύτηκεν τζαι ούλλα τα παιδκιά του έκτισέν τους μες στην Περβολιάν. Ακριβώς πα' στον ποταμόν ήταν του θκειου μου του Γιωρκή. Επάντρεψεν την Χρυστάλλαν πρώτα τζι έκτισέν της, ύστερα την Άνναν. ύστερα την Μαρήν, ύστερα την Οπούν. Τούτους ούλλους έκτισέν τους μες στην Περβολιάν. Πάρα τζει δίπλα, ακριβώς πά' στον ποταμόν ήταν του θκειου μου του Βόττη, του πατέρα της Κατσελλίνας. Ύστερα η θκεια μου η Ευκενία έκτισεν της κόρης της Αντιγόνης, της Χρυσάνθης, τζι ύστερα πο' πάντρεψα την Τασούλλαν έκτισά της τζι εγώ. Παιδκιά τζαι αγγόνια ήταν ούλλα μες στην Περβολιάν…
…Πριν να κτιστούν τα σπίδκια του Φυλακτή, διότι ύστερα εκτιστήκαν ομπρός μας, η θάλασσα εκτύπαν πά' στα παναθύρκα μας, τζι ήταν δακάτω πού 'μαστεν εμείς. Τζι είσεν μόνον έναν μονοπάτιν, πο' 'περνούσαν τα κτηνά...
… Εμάς, εις την εποχήν μας, ήταν μες στην Περβολιάν που εκρεμμάζαν την σούσαν. Είχαμεν μιαν μαυρομμάταν τζι ήταν τζι η δοξαμένη γεμάτη νερόν. Η μαυρομμάτα ήταν χοντρή τζι εσουζούμαστιν ούλλη η παρέα μας, οι κοπέλλες…».
[Αφήγηση Ιωάννα Κλεάνθη Κων/νου Κυριάκου, όπως καταγράφτηκε στο βιβλίο ‘Η Κερύνεια μέσα από τις μνήμες των εκτοπισμένων Ελλήνων κατοίκων της’ έκδοση του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας]. -
«…Ήταν οι Χατζηάγκηδες στην Περβολιάν. Ήταν ο Χατζηάγκος ο Γιωρκής, η γεναίκα του ήταν αδερφή της Ηλίαινας, ήταν η Ευγενία…, ήταν η μάνα της Ιωάννας, η Κλεάνθαινα, η Ελεγκού του μάστρε Μιχάλη ήταν μες στην Περβολιάν. Ήταν ο Έλληνας που την έξω πάνταν, προς την θάλασσαν, ο Φυλακτής τζειαχαμαί, οι Κατσελλήδες ήταν ποτζεί. Ήταν οι Φιεροί, δίπλα 'που τα Πάτρια, το κονάτζιν το έναν ήταν δικόν τους… Την Περβολιάν ελαλούσαν την έτσι γιατί ήταν περβόλιν κάποτε. Τζαι δίπλα ο ποταμός, Κοτσίρκαν τον ελαλούσαν, κάποτε έτρεχεν…».
[Αφήγηση Γιαννούλας Παπασταύρου, όπως καταγράφτηκε στο βιβλίο ‘Η Κερύνεια μέσα από τις μνήμες των εκτοπισμένων Ελλήνων κατοίκων της’ έκδοση του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας]. - Ημερομηνία
- 1890/1896
- Τύπος
- image
- Μορφή
- jpg
- Θέμα
- Δρόμος See all items with this value
- Χωρική κάλυψη
- 35.341183, 33.318186
- Τοποθεσία
- Οδός Μπουμπουλίνας
- Αναγνωριστικό
- 1147_Μπουμπουλίνας_000_000_1646
- Πολυμέσα
-
Η Περβολιά στα τέλη 19ου αιώνα
Συνδεδεμένα δεδομένα
Τμήμα του Η Περβολιά στα τέλη 19ου αιώνα

