Ξενοδοχείο "Σώκρατες" Socrates

Τίτλος

Ξενοδοχείο "Σώκρατες" Socrates

Guest House Σωκράτη Πολυκάρπου

Εστιατόριο "Θέος"

Κατάστημα Στυλιανής Χατζημηνά

Ραφείο Πολυξένης Μορφάκη και Μιχάλη Γεωργιάδη

Εναλλακτικός τίτλος

Ιδιοκτησία Σωκράτη Πολυκάρπου

Περιγραφή

Έρευνα-κείμενο: Φώτος Χρ. Λουκάς – Ιωάννα Φουρουκλά

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ -GUEST HOUSE
Ο Σωκράτης Πολυκάρπου νέος φεύγει για την Αμερική, το 1930, όπου εργάζεται αρκετά χρόνια και για ένα διάστημα κατατάσσεται και στον αμερικανικό στρατό. Το 1946 επιστρέφει, παντρεύεται και ξαναφεύγουν για Αμερική ώσπου το 1955 πουλά το μαγαζί και ότι άλλο έχει αποκτήσει στην Αμερική και επιστρέφουν μόνιμα. Στην αρχή μετατρέπει το πατρικό του σπίτι [Τεμ. 14 & 13] σε 'Guest House', αργότερα το κατεδαφίζει και κτίζουν ξενοδοχείο με το όνομα 'Socrates Hotel', είκοσι δωματίων. Το ξενοδοχείο λειτουργεί στον πάνω όροφο ενώ στο ισόγειο λειτουργούν διάφορα καταστήματα. Η οικογένεια Πολυκάρπου μένει δίπλα.

Ο Σωκράτης είναι (θετός) γιος του Καρπή (Πολύκαρπος) Χατζηχαραλάμπους και της Θεοφανούς Χατζηγιάγκου από την Κερύνεια. Νυμφεύεται την Ανvίτσα Κοσμίδη, κόρη του Κύπρου και της Αντιγόνης Κοσμίδη από την Κερύνεια, με την οποίαν αποκτούν τον Πόλυ (σύζυγος Δέσποινας Δημήτρη Πατσαλίδου) και την Εντούλα (Αντιγόνη).

Απόσπασμα από συνέντευξη του Σωκράτη Πολύκαρπου στο βιβλίο ‘Η Κερύνεια στις μνήμες των Ελλήνων κατοίκων της’:
«…Στην Κερύνεια ήλθα πίσω το 1946. Επαντρεύτηκα, επήγα πίσω πάλι στην Αμερική, εκάμαμε εννιά χρόνια τζι εγύρισα το 1955. Ήθελα να επιστρέψω στην πατρίδα μου πια, επούλησα ότι είχα, το μαγαζί, κι εγύρισα πίσω στην Κερύνεια. Στην Κερύνεια έκατσα λίγο καιρό και ύστερα έκαμα ξενοδοχείο. Τα σπίτια τους πατέρα μου τα πήρα όλα, ήμουν μοναχογιός. Πρώτα έκαμα 'Guest house', ύστερα εχαλάσαμεν, εκάμαμεν ξενοδοχείο με το όνομα 'Socrates Hotel'. Ήταν ωραίο ξενοδοχείο, είκοσι δωματίων, αλλά ήμαστε όλες τες εποχές γεμάτοι. Δεν ξέραμε πού να βάλουμε τους ξένους. Ήθελα να το κάμω πιο μεγάλο, 'εν επροφτάσαμεν, έγινε η εισβολή. Το ξενοδοχείο ήταν κοντά στη Μητρόπολη. Είχαμε και κάτι Λευκωσιάτες που είχαν αφήσει τα παιδιά τους κι επήγαν στη Λευκωσία…». [Απόσπασμα από συνέντευξη του Σωκράτη Πολύκαρπου στο βιβλίο ‘Η Κερύνεια στις μνήμες των Ελλήνων κατοίκων της’].

Απόσπασμα από το βιβλίο της Στέλλας Σπύρου: ‘Κερύνεια επί πτερύγων αγγέλου’:
«…Στο φιλόξενο σπίτι της Αννίτσας, του Σωκράτη (γιου του Καρπή Χαραλάμπους) και των παιδιών τους Πόλυ και Εντούλας, παρακολουθούμε τηλεόραση. Μόλις έχουν έρθει από την Αμερική, φέρνοντας μαζί τους το πρωτόφαντο κουτί. Ο Σωκράτης Πολυκάρπου μεταναστεύει στην Αμερική το 1930, εκεί είναι οι φίλοι του Κυριάκος και Μιχάλης Φιερός. Όντας Αμερικανός πολίτης στρατολογείται και πολεμά στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο στο Μαρόκο και πληγώνεται στο πόδι. Είναι η μόνη οικογένεια που έχει τηλεόραση στη γειτονιά, προσκαλούν την οικογένεια Καλυβίτη κι εμάς. Στο καθιστικό τους χαιρόμαστε τα γλυκίσματα της Αννίτσας, τη δροσιά της κόκα-κόλα και τις τηλεοπτικές σειρές της εποχής…».

ΣΠΙΤΙ ΚΑΡΠΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Παλαιότερα, εδώ έχει τη διώροφη Κατοικία του ο Πολύκαρπος Χατζηχαραλάμπους -γνωστός ως “Καρπής ο κωμοδρόμος”-, σύζυγος της Θεοφανούς (Φανούς) Χατζηγιάγκου. Αδέλφια της Φανούς είναι η Δέσποινα Βόττη, η Ελεγκού (σύζυγος Κλεάνθη Φλουδιώτη), η Ευγενία (σύζυγος Σπύρου κωμοδρόμου) και η Μαρίτσα (σύζυγος δάσκαλου Καρακώστα από το Καϊμακλί). Γιος τους είναι ο Σωκράτης Πολυκάρπου.

Απόσπασμα από συνέντευξη του Σωκράτη Πολύκαρπου στο βιβλίο ‘Η Κερύνεια στις μνήμες των Ελλήνων κατοίκων της’, στην οποίαν περιγράφει το πατρικό του:
«... Ο πατέρας μου ήταν σιδηρουργός. Ήταν από τους παλιούς. Λεγόταν Πολύκαρπος Χατζηχαραλάμπους. Ήταν γνωστός ως ο ‘Καρπής ο κωμοδρόμος’. Την τέχνη την έμαθε από τον πατέρα του, ήταν Κερυνειώτης, Χατζηχαραλαμπής το όνομά του…
… Το σπίτι μας στην Κερύνεια ήταν μεγάλο. Ήταν στην οδό Ελλάδος, ήταν συνηθισμένο σπίτι αλλά μεγάλο. Ήταν ακριβώς πάνω στη γωνία που πάει προς τη Μητρόπολη, που λεγόταν οδός Λαυρεντίου…Το σπίτι του πατέρα μου ήταν παραδοσιακό σπίτι με ένα μεγάλο ηλιακό στο μέσο και δύο κάμαρες στη μιαν πάνταν και δυο στην άλλη, με καμάρες και πάτωμα με μάρμαρο που κατεργάζονταν στην Κερύνεια. Τα έπιπλά του ήταν ένας καναπές και καρέκλες. Όταν είχαν ξένους, έφερναν και το τραπέζι στον ηλιακόν. Είχαν και έναν ανωγιούδιν, που ή σκάλα ήταν απ' έξω. Στο ανωγιούδιν ήταν οι κρεβατοκάμαρές τους. Το κρεβάτι ήταν με σιδερένιους στύλλους, που το έκαμεν ο ίδιος, που ήταν κωμοδρόμος. Το κρεβάτι είχε σκλουβέριν, τορναρέττον. Το υπνοδωμάτιο είχεν αρμάριν μεγάλον, που έβαλλαν όλοι τα ρούχα τους μέσα, έναν άλλο μικρό αρμαράκι για τα εσώρουχα και ένα σεντούκι με σκαλίσματα δέντρα, που έβαζαν τα σεντόνια. Είχαν και λαβομάνο και κουρτίνες της βούφας. Είχαν και τζιελλάριν που έβαλλαν τα γεννήματά τους. Εφυλάαν το λάδιν σε πιθάρια μεγάλα, είχαν ελιές, χαλλούμια. Ήταν γεμάτο. Εβάλλαν όλα τα φαγώσιμα, τα αθάσια τους, καρπούς ξηρούς σε σακκούλια, τα αβγά. Είχαν και την ταπατζιάν για τα ψωμιά. Τον τραχανάν, το πουρκούριν πάλι τα εφύλααν στο τξελλάριν σε σακκούλια. Τα σακκούλια εδήνναν τα με σπάγγον και τα εκρεμμούσαν. Είχαν και λουκάνικα κρεμμασμένα. Μες στο τζιελλάριν ήταν και η βούρνα που εζυμώνναν, τα βουπποσάνιδα, ένα σανίδι που έκαμνεν τις πισίδες, τις σαΐττες, τα κόσσινα, την τατσιάν, τους τσέστους, το σιερομύλιν. Είχαμεν και μηχανήν του καφέ. Είχαμεν δύο εμείς, μιαν μεγάλην και μιαν μικρήν. Τον καφέν τον εγοράζαμεν ωμόν και τον εψήνναμεν σε ορισμένην τσούκκαν, που ήταν ειδική για τον καφέν. Εκασιανίζαν τον μέσα τζι ύστερα τον άλεθαν στην μηχανήν που είχαν. Το νερόν εμείς εφυλάαμέν το σε κούζες. Υπήρχεν ο κουζοστάτης που έμπαινναν μέσα οι κούζες και τον είχαν έξω, για να κρυώνει το νερό. Τις κούζες τες εσκεπάζαν με ένα στρογγυλό σανίδι κομμένο, για να στέκει πάνω στην κούζαν. Πιο μικρές από τις κούζες ήταν οι βάττες, ο μπάτης. Το κρασίν το εφύλαγαν σε λαμιντζάνες. Στην κουζίνα ήταν η νισκιά με τα ξύλα. Οι μαείρισσες ήταν χάλκινες και είχαν και πήλινες, τις τσούκκες…».

Και η Αννίτσα Πολυκάρπου συμπληρώνει: «Το σπίτι είναι μεγάλο και παραδοσιακό. Με ηλιακό στη μέση και δύο καμάρες δεξιά και αριστερά, κρεβατοκάμαρες στο ανώι και κελάρι για τα γεννήματα. Έχει και ένα μικρό ανώι, οι κρεβατοκάμαρες, με τη σκάλα εξωτερική…».

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "Θέος"
Στην ανατολική γωνία οδού Ελλάδος και Λαυρεντίου, στον αρ. 118, στεγάζεται το εστιατόριο “Θέος”, στο ισόγειο του ξενοδοχείου Socrates, το οποίο νοικιάζει από το Σωκράτη Πολυκάρπου, τον ιδιοκτήτη του ομώνυμου ξενοδοχείου.

Ο Ευσταθίου Θεόδουλος “Θέος” είναι γιος του Αναστάσιου Ευσταθίου (από το Τριμίθι) και της Μυριάνθης. Νυμφεύεται την Ξάνθη Ονησιφόρου (από το Μεσόγη Πάφου) με την οποίαν αποκτούν τρία παιδιά, τον Αντρέα (σύζυγος Ειρήνης Ευσταθίου), τον Στάθη και τη Μαρία (σύζυγος Σωτήρη Ιωάννου).
Γύρω στο 1972, το εστιατόριο μεταφέρεται σε νέο ιδιόκτητο χώρο, στην οδό Λαυρεντίου 14Α.

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΕΝΤΗΜΑΤΩΝ
Μέχρι το ’72-73, η Στυλιανή νοικιάζει το 2ο από ανατολάς κατάστημα με κεντήματα, στο ισόγειο του ξενοδοχείου Socrates του Σωκράτη Πολυκάρπου. Όταν αποπερατώνεται το ιδιόκτητο διώροφο τους, διπλά από το Hotel Mandarin, δυτικότερα στη βόρεια πλευρά της οδού Ελλάδος, μεταφέρεται εκεί. Το νέο κατάστημα ονομάζεται ‘Clifton House Laces’ και προμηθεύει την Κερύνεια με κεντήματα.

Η Στυλιανή Κακοπιέρου (κόρη του Ιωάννη Κακόπιερου από τον Καραβά και της Ευδοκίας, με καταγωγή από το χωριό Ελιά) είναι σύζυγος του Σταύρου Χατζημηνά Ζερταλή με τον οποίον αποκτούν δύο παιδιά, τη Μαρούλα Σιακαλλή (σύζυγος Παύλου Σιακαλλή από Αυλώνα) και τον Ιωάννη Χατζημηνά.
Ο Σταύρος εργάζεται συνεταιρικά με τον Νικόλα Έλληνα σε ζαχαροπλαστείο στην οδό Ελλάδος, μέχρι το 1952 που κλείνει το κατάστημα τους, οπότε ο Σταύρος συνεχίζει να φτιάχνει ως επαγγελματίας διάφορα είδη ζαχαροπλαστικής όπως τα λίζα, είδος λουκουμιού, στο σπίτι του πλέον. Αυτό συνέχισε μέχρι και το έτος 1955 οπόταν φεύγει από την ζωή σε ηλικία 78 ετών.

«Θυμούμαι την Στυλιανή πολύ καλά …μ’ έχει μάθει να μπλέκω, να κεντώ μικρά και μεγάλα 'πετσετάκια' διακοσμητικά και πολλές άλλες δημιουργίες! Με άφηνε η μάμα μου κοντά της και δίπλα ήταν το εστιατόριο μας….με μάθαινε το κάθε τι καθημερινά μέχρι και ράψιμο ! Δε θα την ξεχάσω ποτέ…» θυμάται και αναφέρει η Μαρία Θεοδούλου Ιωάννου.

ΡΑΦΕΙΟ
Δίπλα-δυτικά από το κατάστημα με κεντήματα της Στυλιανής Χατζημηνά, είναι το ραφείο της Πολυξένης Μορφάκη και του Μιχάλη Γεωργιάδη με την επωνυμία ‘Οίκος Μόδας Cinderella’.
Η Πολυξένη είναι κόρη του Κλεάνθη Μορφάκη και της Πολύμνιας Γεωργιάδη, αμφότεροι από το Κάρμι. Παντρεύεται τον επίσης ράφτη Μιχάλη Γεωργιάδη, γιο του Νικόλα Γεωργιάδη ‘Μεθυσμένου’ και της Ειρήνης Λάμπρου Χρίστου ‘Βοσκού’ (από το Κάρμι) και μαζί αποκτούν τρία παιδιά, την Ειρούλα (σύζυγο Λουκά Ιωακείμ, από Άγιο Γεώργιο Σολέας), τη Μάρω Χίνη (ή μήπως Ξινή) και την Πόλα (Πολύμνια).
Και οι δυο τους, ράβουν κατά κύριο λόγο γυναικεία, αλλά και ανδρικά.
Η οικογένεια διαμένει στο χωριό Άγιος Γεώργιος.
[Πληροφορίες: Φίλιος Φυλακτής, σύζυγος Ξένιας -κόρη της Μάρως Γεωργιάδη-Χίνη].

1η Φωτ.: Ο φακός ατενίζει ΝΔ.
Σε πρώτο πλάνο το ξενοδοχείο Socrates [Τεμ. 14 & 13] του Σωκράτη Πολυκάρπου. Αρχικά το πατρικό σπίτι, που ήταν κτισμένο στη θέση αυτή, μετατρέπεται σε 'Guest House' και αργότερα κτίζεται νέο τριώροφο με την επωνυμία 'Socrates Hotel'.
Στο ισόγειο φιλοξενεί τέσσερα (4) καταστήματα:
α) το γωνιακό ανατολικά είναι το εστιατόριο ‘Θέος’ του Θεόδουλου Ευσταθίου -προτού μεταφερθεί σε ιδιόκτητο επί της οδού Λαυρεντίου νοτιότερα,
β) το κατάστημα με κεντήματα της Χατζημηνά Στυλιανής,
γ) το ραφείο της Πολυξένης Μορφάκη και Μιχάλη Γεωργιάδη,
δ) η είσοδος που οδηγεί σε διαμέρισμα του πάνω ορόφου -η κατοικία της οικογένειας του Σωκράτη Πολυκάρπου- και τελευταίο
ε) το υφασματοπωλείο του Αρμένη Σαρκίς.

2η Φωτ.: Φωτογραφία 1967. Ο φακός ατενίζει ΝΔ.
Διασταύρωση με την οδό Λαυρεντίου, αριστερά. Διακρίνεται το Guest House (όπως διακρίνεται στην πινακίδα στην είσοδο) του Σωκράτη Πολυκάρπου [Τεμ. 14+13] και το εστιατόριο “Θέος” στο ισόγειο και δεξιά η είσοδος για το Guets House.
Δίπλα από την είσοδο του Guest House είναι το κατάστημα κεντημάτων της Χατζημηνά Στυλιανής και ακολουθεί το ραφείο της Πολυξένης Μορφάκη και Μιχάλη Γεωργιάδη.
Η είσοδος δίπλα οδηγεί σε διαμέρισμα του πάνω ορόφου, στην κατοικία της οικογένειας του Σωκράτη Πολυκάρπου και στο τέλος το υφασματοπωλείο του Αρμένη Σαρκίς.
Η ισόγειος κατοικία [Τεμ. 12] που φαίνεται είναι το σπίτι του Τσιάκκα που είχε φούρνο στο πίσω μέρος.

Αναγνώριση προσώπων: Σημαιοφόρος o Πέτρος Βραχίμης. Πίσω του, πιθανώς η Αλέκα Λεμέσιου και δίπλα η Νάτια Χαραλαμπίδου. Γεννηθέντες 1949.
Συνοδεύουν οι καθηγητές Χρίστος Μουρούζης και Μιχαλάκης Φυσεντζίδης.

3η Φωτ.: Ο φακός ΝΔ.
Σε πρώτο πλάνο το ξενοδοχείο Socrates με το εστιατόριο “Θέος" στο ισόγειο στη συμβολή των οδών Ελλάδος (ευθεία-δυτικά) και Λαυρεντίου (αριστερά-νότια). Δίπλα από την είσοδο του ξενοδοχείου ήταν το κατάστημα κεντημάτων της Στυλιανής Χατζημηνά κολλητά, το ραφείο της Πολυξένης Μορφάκη και Μιχάλη Γεωργιάδη.

4η Φωτ.: Διαφημιστικό για το ραφείο Μορφάκη & Γεωργιάδη

5η Φωτ.: Ο Θεόδουλος και η Ξανθη Ευσταθίου με την κόρη του Μαρία, ιδιοκτήτες του εστιατορίου "Θέος"

6η Φωτ.: Καταχώρηση στην εφημ. Μεσημβρινή, 1970-09-03, για το εστιατόριο "Θέος".

7η Φωτ.: Η Στυλιανή Χατζημηνά με την κόρη της Μαρούλα

Δημιουργός

1η) Flickr

2η) Για να μην ξεχάσουμε τους Κερύνειώτες

3η) Αντωνία Κυπριανού

4η) Άγνωστος

5η) Μαρία Ευσταθίου

6η) Εφημ. Μεσημβρινή, 1970-09-03

7η) Μαρούλα Σιακαλλή

Συνεργάτες

Δήμος Κερύνειας

Φώτος Λουκάς

Ημερομηνία

2006
1967
1974/...
.../1974
1966/1970
1970-09-03
.../1974

Τύπος

image

Μορφή

jpg

Θέμα

Ξενοδοχείο See all items with this value

Άνθρωπος See all items with this value

Εμπορικό Κατάστημα See all items with this value

Εστίαση / Διασκέδαση See all items with this value

Κατάστημα / Εργαστήρι See all items with this value

Καταχώρηση εφημερίδας See all items with this value

Χωρική κάλυψη

35.339505, 33.316685

Τοποθεσία

Οδός Ελλάδος

Αναγνωριστικό

1056_Ελλάδος_120_014_1817
1056_Ελλάδος_118_014_1815
1056_Ελλάδος_122A_014_1816
1056_Ελλάδος_122Α_014_1864
1056_Ελλάδος_118_014_1875
1056_Ελλάδος_118_014_1900
1056_Ελλάδος_120_014_1893